Kapitujt Arkivi për të lexuar

Ne vazhdojmë me përshkrimin e Acrotiria, i nisur tashmë në shënimet e mëparshme .

Ekonomi

Nga Shang-chan, një popullsi e madhe përgjatë Detit të brendshme, ndahet shumica e anijeve të peshkimit të vendit, ku pothuajse të gjitha anijet që vijnë tregtarët e huaj që kërkojnë biznes në dyqane acrotitrios. Kjo e bën tregun e Shang-chan është më i madhi në vend. Karvanët e mëdha shpërndarë peshk, bizhuteri, pëlhura dhe materiale të tjera për dhe nga pjesa tjetër e vendit, gjë që e bën qytetin e populluar dhe aktiv është në lëvizje të vazhdueshme nëpërmjet rrugëve tregtare perandorake.

Qytet-shtete kryesore e Acrotiria janë bashkuar me ato rrugëve tregtare. Njëri prej tyre, më e rëndësishme, është "Rruga Salt". Malet Lumi Nybber Nybbeas terhiq nga sasive të mëdha të sedimenteve që, në gojën e 3 e tij, ata janë kapur nga xunkthe, duke formuar pritat kripë e vërtetë. Të "Mbledhësit Salt" mbledhë këtë tregti kripë dhe Noble me të, duke përfaqësuar një burim të rëndësishëm të ardhurash për vendin, si "kripa Nybbea" është shumë popullor në të gjithë kontinentin.

Târríen Harta	Harta Pdf me shtresa
download: Harta e Tarrien - jpg (B) shtoi: 30/10/2011 Klikime: 530 description:

"Rruga Salt" Acrotiria lë kufijtë e natyrisht, në lindje të Perandorisë dhe Khardesita Jadalsi dhe më gjerë në Kalanti. Në perëndim, shkon për të Isbandem. Dhe Afrika, përmes Lerthan të Tokës, i Arkhem Alfrha dhe mbretërive dwarfs.

Mallra të tjera që mund të gjenden lehtësisht në karvanët janë drithërat, frutat dhe perimet nga fushat, të brendshme peshk deti, dhe papirus dhe basketry nga zona e goja e Nybbes lumenjve.

Ju mund të gjeni edhe dërgesat e pasura ore, si toka është marrë nga ingots Acrotiria ari dhe argjendi të hedhura në rrugët tregtare të vogla që, ndër hekur dhe bakër, kallaj dhe zinkut, dhe metale të tjera, si dhe diamante, rubies , amethysts dhe xhevahireve të tjera. Tërësia e të gjitha minierave që është nën kontrollin e shtrënguar të fisnikërisë, dhe paraqet një burim të madh të të ardhurave të Dhomave.

Fe

Priftërinjtë e fiseve nomade adhurojnë frymërat e Lordëve të stepat, të kryekomandantëve ish me kompetenca të pabesueshme mbi luftës, pas diktateve të Grey zotat. Një farë rëndësie, dhe ideologji të njëjtë, është kulti i të parëve, të adhuronin kryesisht në qytet-shtetit si qenie superiore që e kanë lënë këtë botë, por ende kanë fuqi për të vazhduar për të ndikuar atë.

Ka edhe disa fillore kult, edhe pse pakicë dhe tempujt janë gjithmonë në qytet-shtetit. Pa njohjen e adhurimit ndaj perëndive të dritës apo errësirës, ​​edhe pse dihet se ka sekte e adhuruesve të ndaluara në të gjitha qytet-shtetet.

Ne vazhdojmë me përshkrimin e Acrotiria, i nisur tashmë në shënimet e mëparshme .

Ushtri

Ushtria Akrotiri është e përbërë nga 3 llojet e ushtarëve. Në njërën anë janë trupa Profesionistët, të cilët punojnë për shtëpitë si ushtritë private. Udhëheqësit e këtyre trupave mund të merrni për të qeverisur vendin nën tutelën e princave.

Ushtarët që përbëjnë ushtritë e Dhomave mund të jenë bijtë e ish-ushtarëve, fisnikët e varfër për pushtet apo preferoni politikën e armëve, fermerët kanë ardhur poshtë apo artizanët e lashtë. Këto trupa janë profesionistë, të motivuar, të pajisur mirë dhe të mos injorojnë artet magjike. Shtëpitë më të mëdha në përgjithësi, kanë jo më pak se 2.000 burra në këmbë, dhe 500 kuaj. Të Shtëpi të ulta janë nënshtruar një forcë të vogël.

Pastaj ka trupa në shërbim të detyrueshëm ushtarak, ushtarët që vijnë nga familje të vasalët. Kohëzgjatja e shërbimit të detyrueshëm ushtarak varet nga vullneti dhe dëshirat e Këshillit të princave, por zakonisht nuk është më pak se 2 vjet.

Subjektet që kanë 2 ose më shumë fëmijë janë të detyruar të dërgojë të paktën njërin prej tyre, për ardhjen e moshës për të kryer këtë shërbim të qytetit-shtet për t'i shërbyer Zotit. Ata kryejnë në thelb funksionet e milicisë lokale.

Normalisht ky shërbim është parë si një detyrë dhe një nder, pasi që këto trupa të drejtpërdrejtë shërbejnë mirë e qytetit-shtet. Prandaj, këto trupa janë të motivuar mendërisht dhe kanë tendencë për të mbajtur mjaft mirë të armatosur, duke lëvizur ato vetëm në raste të nevojës ekstreme në shtetet e tjera të qytetit të Acrotiria.

Nuk janë zakonisht 1,000 në 3,000 ushtarë nga militantët e qytet-shtetit, edhe pse kjo mund të ndryshojë në varësi të nevojave aktuale.

Dhe pastaj ka vullnetarët, një konglomerat i fermerëve, janë artizanë dhe tregtarë të cilët duhet të shërbejnë si ushtarë vullnetarë kur Zoti i quan ata, që ndodh vetëm gjatë periudhave të luftës. Ata ishin gjithashtu të gatshëm për të mbrojtur vetëm e qytet-shtetit, kurrë nuk për të sulmuar apo fyese.

Këto trupa shpesh shkoni në luftë pa armatimin, por ata janë më të mirë të trajnuar se cams e vendeve armike potenciale për shkak se ajo është një nder për të mbajtur dhe ruajtur në forca të blinduara të përsosur dhe armët e përdorura gjatë viteve të kaluara në shërbimin ushtarak.

Marinës, e cila përbëhet prej 15 anijesh të mëdha, dhe të tjera më të vogla, i dedikuar ekskluzivisht për mbrojë interesat ekonomike të Acrotiria në Detin Inland. Kjo patrullë bregdetit, mbrojtjen e anijeve të peshkimit, është gërmoj nëpër libra në të thellë për të sprapsin me forcë anijet pirate sulmuar anijet tregtare, si dhe anijet nganjëherë luftarake anketa e privilegjuar nga Khardesita Perandorisë.

Siç shpjegohet në një mëparshme post- shoqëri Acrotiria është e ndarë në 7 klasa mirë-përcaktuara, duke formuar një piramidë të shtrënguar dhe të paluajtshme sociale e cila përbën edhe kulmin e fisnikërisë, nën të cilat janë subjektet, priftërinjtë dhe zejtaret.

Më poshtë tyre janë ushtarë, në mënyrë që në piramidën që e bën deri në shkallë shoqërore është treguar Acrotiria që prodhojnë asgjë, por që, megjithatë, janë thelbësore për vendin, sepse ajo është se ata që mbrojnë popullin dhe fisnikët. Të huajt mund të hyjë në ushtri, por nuk janë quajtur ushtarët, por mercenarë dhe janë gjithmonë në dispozicion ndaras nga trupat.

Poshtë ishin tregtarë dhe të huaj, ky i fundit duke u respektuar brenda kufijve të ligjit, por gjithmonë ato janë konsideruar si më pak e rëndësishme se vasalët dhe ushtarët.

Los mercaderes suelen ser antiguos propietarios de grandes rebaños que han abandonado la vida rural y se han asentado en las Ciudades–Estado para comerciar con todo tipo de bienes, incluidos los minerales extraídos por la Nobleza.

Los nómadas son auténticos hombres libres, guerreros errantes que suelen ser hábiles jinetes, estando entre los mejores de Târríen. Expertos en el manejo del arco corto, que usan para disparar montados a caballo, y las espadas cortas, que con frecuencia empuñan a 2 manos.

Cuando alguna de las tribus que subsisten en medio de la estepa llega a las Ciudades–Estado suelen dedicarse al comercio, sobre todo de pieles y animales. Estas tribus estan gobernadas por los llamados “ Señores de las Estepas ”, que rinden tributo anual en forma de pieles y cabezas de ganado, principalmente caballos, a los Nobles por cuyas tierras cabalgaban. Este tributo, el “ Derecho de Paso ”, se suele pagar en invierno, cuando se asientan y organizan ferias de ganado. Está especialmente valorado el robusto pony Acrotirio, un animal duro y resistente, a la par que veloz, aunque también crian los grandes sementales de Eirjab, robustos y veloces, inteligentes y rápidos en aprender, considerados los mejores caballos de guerra de todo Târríen.

La esclavitud está permitida entre los acrotirios, como en casi todo el continente. Cualquiera puede tener un esclavo, el único requisito que debe aceptar es el cumplimiento de los “ Derechos y Obligaciones ” que dicta la Ley Acrotiria.

Por último en la escala social Acrotiria están los desechos, los criminales, ladrones, estafadores, asesinos, vagabundos y demás escoria que están aún por debajo de los esclavos. Matar a un esclavo origina diputas entre su dueño y el responsable de la muerte, pero matar a un desecho sólo implica tener que buscar una excusa ante el Señor Feudal por privarle de mano de obra. Los desechos, también llamados gentilmente desheredados, son los auténticos esclavos de los Señores Feudales, aunque los vasallos y los soldados pueden poseer alguno siempre que el Señor Feudal se los regale.

En general se les utiliza para aquellos trabajos y funciones que no pueden realizar los esclavos, tales como los trabajos en las minas o en las canteras, las tareas peligrosas de construcción o la edificación de fortificaciones en el campo de batalla, entre otras.

No pueden, sin embargo, participar en la guerra, ya que por su condición de criminales se les consideraba poco fieles y tienen prohibido el tocar armas bajo pena de muerte. Tampoco pueden emplearse en las tareas que tengan que ver con alimentos, ya que si tocan la comida podían envenenar al pueblo o transmitirle sus pecados.

Gentes

Los acrotirios son gentes de piel oscura, curtida por el sol. De complexión media o fuerte, no muy altos, sus ojos
sonoscuros y su cabello muestra todas las tonalidades oscuras, desde el negro al castaño fosco.

Sólo la auténtica nobleza tiene la piel negra como el azabache, con ligeros destellos dorados. Y, entre los nobles, únicamente los más puros tienen los ojos azules como el mar en calma y el cabello rubio como los rayos del sol en una mañana de verano.

Como ya se comentó en una entrada anterior , el idioma oficial de Acrotiria es el Onich.

Gobierno

En Acrotiria se entremezclan frondosos bosques, tundra y estepas, aunque el país es conocido, sobre todo, por sus praderas abiertas por donde los clanes centauros galopan libres como el viento, compartiendo los pastos con tribus de jinetes nómadas que viven a lomos de sus pequeños y robustos caballos. Libres como son, traspasan con despreocupación la frontera entre Acrotiria e Isbandem en su búsqueda de los mejores pastos.

Las Ciudades–Estado florecen en medio de la estepa, lo suficientemente cercanas a los bosques y los ríos como para tener asegurado el suministro de agua. Desde ellas las Casas Regentes gobiernan el destino del país, independientes unas de otras, súbditas todas de la Casa Suprema y del Emperador.

Los Señores Feudales pertenecen a las familias nobles que dominan una zona de tierra, limítrofe con la de otros señores, y controlan aldeas, pueblos o villas, de los cuales dependen los títulos que ostentan y su situación económica. Ellos son quienes gozan de los mayores privilegios y se encuentran en la cúspide de la pirámide de poder que rige, de una forma muy estrictamente regulada, una sociedad feudal compuesta por 7 clases sociales bien diferenciadas.

El conjunto de familias nobles bajo el manto de la misma sangre conforman una Casa Noble. Ellos son los que ocupan la cúspide la pirámide de poder. Y entre esta Nobleza hay una Alta Nobleza, Acrotirios “ de pura sangre “, y otra Menor, Nobles nombrados por méritos y no por herencia. Cada una de las Casas Nobles Mayores gobierna una de las Ciudades–Estado. Y sobre todas ellas está la Casa suprema, de la que proviene el poder ya la que todas están sometidas. Y el jefe deaquella Casa gobierna como Emperador sobre los demás jefes desde la capital Nan–Chei–Fei.

Erigida en la confluencia de los dos principales afluentes del río Nybbes, la Capital de Acrotiria es según muchos historiadores la ciudad más impresionante del mundo, salvo quizás PuntoCentro, la Ciudad Vieja o Narro–Arda. Aunque, según sostienen los sabios, todas ellas palidecerían bajo la gloría de la menor de las ciudades de Rhiuné, si los humanos pudiesen volver a verlas.

Las Casas se mantienen en el poder gracias a los esfuerzos y al trabajo de los vasallos y, a cambio, los Señores feudales les otorgan protección. Es lo que ha dado en llamarse el “ Código del Amo y el Siervo ”, y su ruptura voluntaria implica el juicio del infractor según la voluntad del jefe de la Casa gobernante. El modo de vida de los vasallos es típicamente rural, y están dedicados al pastoreo ya la pesca en el mar Interior. Es sobre ellos sobre los que se mantiene la nobleza.

Los sacerdotes también pertenecen a esta clase social. Y los artesanos, tanto los humanos como los escasos centauros que se asientan en las Ciudades–Estado. Excelentes herreros, hábiles en el uso del metal hasta extremos inalcanzables para los humanos, sólo los “ hermanos caballo ” saben cómo trabajar el oro para crear armas de guerra, y sólo ellos enseñan, de generación en generación, los hechizos precisos para dotar a aquellas armas de oro de propiedades mágicas.

Acrotiria es un país dividido en marcas bajo el poder de las Casas Nobles, de modo similar a Isbandem. La Alta Nobleza se distingue del resto de la gente por su piel azabache, y sólo los más puros son aceptados dentro de los círculos de poder.

Hay otros Nobles Menores en el país, aquellos a los que el Emperador les ha concedido tierras en las zonas donde la Alta Nobleza no quiere asentarse. Aquellas Familias Menores protegen los territorios más peligrosos, allí donde los demonios de Horreid se internan desde su infesto hogar.

El conjunto de la Alta Nobleza, bajo el legado de la misma sangre, conforman las Casas Regentes, cada una de las cuales gobierna una Ciudad–estado. Y, sobre todas ellas, está la Casa Suprema, de la que proviene el poder ya la que todas están sometidas. El jefe de la Casa Suprema gobierna como Emperador sobre los demás Señores desde la capital Nan–Chei–Fei.

Erigida en la confluencia de los 2 principales afluentes del río Nybbes, la Capital de Acrotiria es, según los juglares, la ciudad más impresionante del mundo, sólo igualada por Narro–Arda, PuntoCentro o por la Ciudad Vieja. Aunque, según sostienen los ancianos, todas ellas palidecerían bajo la gloria de la menor de las ciudades de Rhiunè.

Los campos de Acrotiria rebosan de vida, y las lluvias son abundantes en aquella región de Târríen. La “ Magia del Mundo ”, como llamaban los ancianos en Isbandem al clima incoherente y extraño del mundo, produce en Acrotiria una época de lluvia que no cesa nunca. Normalmente no es más que una llovizna, y en los días de buen tiempo sigue existiendo una bruma húmeda. No hay grandes ríos en una aparentemente eterna llanura verde, pues el fértil suelo filtra el agua hasta una capa de piedra caliza a más de veinte metros de profundidad. Durante cientos de miles de años la piedra ha ido disolviéndose, formando lagos y ríos subterráneos, la mayor parte de los cuales desembocan en el Mar Interior. Algunas veces, el suelo cede, dejando al aire pozos de agua dulce o, cuando eran muy grandes los pozos, formaciones geológicas que asemejaban valles en miniatura. También pueden encontrarse formas y figuras oníricas en un paisaje, por lo demás, imperturbable.

La riqueza de la tierra y las precipitaciones han condicionado que el modo de vida de los vasallos sea típicamente rural,con unas pocas poblaciones dedicadas al pastoreo en el Sur, y otras a la pesca en las orillas del Mar Interior. Sin embargo, a pesar de que los rostros alegres de los acrotirios pueden sugerir que son hombres libres, en realidad no son sino esclavos de los nobles. Trabajan tierras y pescan en barcos que no son suyos, crían un ganado que apenas probarán, extraen de la tierra riquezas que nunca portarán, y siempre obteniendo una mínima parte de los beneficios.

La nobleza se mantiene en el poder gracias a los esfuerzos y al trabajo de estos vasallos y, a cambio, los Señores Feudales les otorgan protección. Es a lo que se llama el “ Código del Amo y el Siervo ”, y su ruptura voluntaria implica el juicio del infractor según la voluntad del jefe de la Casa.